"Kάποτε θα μας πνίξουν τόσα ανείπωτα λόγια"



Τάσος Λειβαδίτης







Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αερολογίες.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αερολογίες.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

21 Φεβρουαρίου 2011

Στην αλήθεια.

Πόσο κοστίζει η αλήθεια; Πόσα πληρώνεις; Την αντέχεις; Κι αν σε πλήρωναν για αυτή, θα το δεχόσουν; Πόσα θα δεχόσουν;

Αν σε ρωτήσουν να εξηγήσεις ένα πίνακα, γιατί είναι ωραίος, μετά από προσπάθεια, μικρή ή μεγάλη, θα πεις ότι είναι ωραίος γιατί δεν εξηγείται. Δε χρειάζεται να εξηγηθεί για να είναι όμορφος. Η τέχνη είναι για τους ρομαντικούς. Αλλά όχι αποκλειστικά.
Η αλήθεια υπάρχει στη φύση. Προϋπάρχει πάντα, Το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί. Και αναρωτιέμαι, ποιος αξίζει να δει την αλήθεια; Για ποιον θα έλεγες ψέματα; Με οποιοδήποτε κόστος; Το λες αλήθεια;

Η ειλικρινής ευγένεια είναι κομμάτι της αλήθειας. Η μια επιβάλλει την άλλη. Κι η αλήθεια είναι πως δε χρειαζόμαστε πολλά για να φτάσουμε την αλήθεια -Την ευτυχία, αν προτιμάς.

Ο κόσμος δεν είναι όπως σου μαθαίνουν. Είναι απέραντος. απλώνεται παντού. Δεν είσαι παρά ένα κομμάτι του. μικρό, μα με μεγάλη σημασία..

Η κοινωνία είναι μια ψευδαίσθηση.. ο έρωτας είναι μια ψευδαίσθηση! Νομίζεις ότι αγαπάς, νομίζουν ότι σ' αγαπούν, νομίζεις ότι περνάτε καλά, ροζ αγγελάκια, κόκκινα εσώρουχα..
Μια φράση του Γουάιλντ με ταλαιπωρεί καιρό: "Όλοι αξίζουν την αγάπη, εκτός από αυτούς που νομίζουν ότι την αξίζουν". Με μάγεψε. Αλλά δυσκολεύομαι να την καταλάβω. Εγώ ισχυριζόμουν πως δε μου αξίζει η αγάπη, εντάξει, να γιατί την ξεχώρισα. Αλλά είναι τόσο βατό το νόημά της;

Στις ανθρώπινες σχέσεις δεν υπάρχουν εγγυήσεις. το καλύτερο που έχεις, είναι να αφήσεις ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα. Ζήσε σα να περιμένεις τα πάντα, αναγνωρίζοντας πως κάποιοι δεν έχουν τίποτα να δώσουν. Λάβε υπόψιν σου πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι και να κάνει τα πάντα. Όλα είναι θέμα επιλογών. Προσωπικών επιλογών. Σημαντικών επιλογών.
Μη βιαστείς να κρίνεις, αυτό λέω, και μη συγκρίνεις. Δεν είναι προσταγή αυτό. Είναι συμβουλή. Είναι γεγονός, δε τα βλέπουμε όλα, μόνο ένα μέρος τους. Το άλλο είναι μοιρασμένο στην οπτική των άλλων.-

17 Φεβρουαρίου 2011

Χρόνος

Να τη μάθεις τη ζωή κι ας μην την αγαπάς.
Να τη μάθεις.
Να τη μάθεις.
Να τη μάθεις.

Να τη μάθεις τη ζωή, όσο κι αν την αγαπάς.
Να τη μάθεις.

Η ζωή είναι γυναίκα.. "Για να γνωρίσεις καλύτερα μια γυναίκα, θα πρέπει, δυστυχώς, να την αγαπήσεις." .. Δε τη γλιτώνεις τελικά. Αναγκαίο για τη γνώση είναι το διαδικαστικό του ενδιαφέροντος, της αγάπης. Ποιος άλλος να σε καταλάβει, ζωή μου, αν δε σ' αγαπήσει πρώτα;

Αν δε τη μάθεις τη ζωή, πάντα περιπλανώμενος θα 'σαι. Θα σου ανοίγει αγκαλιές και θα τις βλέπεις να μαρμαρώνονται.. να εξαϋλίζονται. Όλα θα φεύγουν, τίποτα δε θα μένει κρυφό.
Ποια ζωή κέρδισες, ποιά σε κέρδισε; Ποιος θεός σε πιστεύει, ποιον πιστεύεις εσύ; Είναι αλήθεια η ζωή κάτω απ' τον ήλιο ένα ατέλειωτο όνειρο; Θα έρθεις να σε δω, ή..

Χρόνος περνά κι η ζωή σε γερνά. Νιώθεις να 'χεις μεγαλώσει και παράλληλα πως μόλις άρχισες. Οι αλλαγές στη ζωή είναι αναγκαίες. Ποιες θα επιλέξεις όμως να σε αλλάξουν είναι κάτι πιο προσωπικό.

Κι αν γίνουν αυτά που θες, όπως τα θες, νομίζεις θα 'σαι ευτυχισμένος; Εις βάρος του εαυτού σου, το πιο πιθανόν.

Η ζωή μοιάζει με γέρικο δέντρο που το αγαπάς για τη σοφία του, μα το μισείς που δε προσπαθεί να μαγέψει κανέναν.
Κι αν βρεις την αγάπη, θα βιαστείς να πεις πως δε σου φτάνει, κι αν σ' τα δώσει όλα, θα βιαστείς να πεις πως δε σ' αρέσουν. (Δεν τους καταλαβαίνω τους ανθρώπους..)
Αν βρεις το χρόνο, μοίρασε τη ζωή σου όπου βρεις, μην το σκέφτεσαι. Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία.

Μάθε με, μη με αλλάξεις.-

8 Φεβρουαρίου 2011

Με τα μάτια κλειστά, μόνο τον εαυτό σου βλέπεις (*)

Κρατάς αναπνοή, βουτάς και ξεκινάει το ταξίδι. Μια θάλασσα ατέλειωτη η ζωή σου, άνθρωποι-νησιά, άνθρωποι-ναυάγια, άνθρωποι-ψάρια.

Κι έρχεται μια μέρα που τα παιχνίδια σου σε βαρέθηκαν κι έκαναν επανάσταση. Μιλούν, χαϊδεύουν, αγαπάνε. Κι αυτό γιατί βαρέθηκαν να σε βλέπουν να παίζεις.. Τώρα πού θα πας, που σε άφησαν τα παιχνίδια σου;.. Όσοι δε μάθανε να στέκονται μόνοι, πάντα θα χρειάζονται κάποιον να τους το παραγγέλνει. Όσοι ξέρουν τί πρέπει να κάνουν, μαραίνονται περιμένοντας το παιγνίδι.
Συντήρηση χρειάζονται όλα. Και ο εαυτός σου, και τα παιχνίδια του. Γιατί χαλάνε όλα τόσο εύκολα όταν μένουν αχρησιμοποίητα. Τα δώρα επιστρέφονται, λήγουν, τελειώνουν.

Σίγουρα είναι πιο ασφαλές να κολυμπάς αδιαφορώντας για τα ναυάγια που προσπερνάς και για τα ψάρια που σε προσπερνάνε. Ποιος άλλος όμως ξέρει τη θάλασσα καλύτερα, από αυτόν που τη βλέπει όπως ο ποιητής;

Κι όσο κι αν μου παινεύεσαι ότι μεγάλωσες, ακόμη κλωτσάς τα παιχνίδια σου, καλά περνιέσαι για θεός στη θλιβερή ιστορία σου.

Γέμισε ο κόσμος πάνινες κούκλες και τις νερένιες τις ξέρανε ο Ήλιος.. "σωθήκανε".-

(*) [φράση "δανική" από τη Βάρδια του Καββαδία]

31 Ιανουαρίου 2011

Eνηλικίωση.

Δύσκολο πράγμα. Ματώνεις, πληγώνεις, σκοτώνεσαι. Αλλά πρέπει να τα ζήσεις όλα αν θες να σωθείς. Αν θες να μεγαλώσεις.


Γεννιόμαστε με πόνο κι απ' τον πόνο ξαναγεννιόμαστε. Όσο κρατά η ζήση, μαθαίνουμε να πονάμε, βαστάμε αντοχές, κρατάμε άμυνες.

Η αληθινή ζωή, η αληθινή ευτυχία, είναι γύρω από τα πλαίσια κι όχι εντός τους. Δε περιγράφεται. Δε μπορεί να αποδοθεί. Πάντα θα μπλέκεται στα λόγια σου και θα μένει στις φράσεις σου ειπωμένη σαν τη μεγαλύτερη ανοησία. Ανόητη ζωή, ανόητη ευτυχία..

Άσπρο και μαύρο. Κρατάς δυο πούλια στο χέρι σου, το παιχνίδι είναι στα μισά και δε θυμάσαι με ποιο χρώμα παίζεις. Μπερδεύεσαι και χάνεις. και αμελείς πως τούτη την παρτίδα τη μοιραζόσουν με τον εαυτό σου.

Μιλάνε για μεγάλες στιγμές, για δόξες που θα γνωρίσεις κι εσύ τρέμεις μη χαθεί το λίγο ζωής που φοβήθηκες να ζήσεις. Σου λένε είναι εύκολο αν προσπαθήσεις, από μακριά και τα λοφάκια περνιούνται για βουνά, μη γελαστείς και τα παρατήσεις.

Δεν είμαι μόνο τα δικά μου λάθη, είμαι και τα λάθη των άλλων. Η ζωή όμως, είναι μόνο δική μου. Κι αν είναι να ματώσω, ας ματώσω.-